12 listopada 2017 r. w kościele p.w. św. Antoniego w Jedliczu odbył się koncert muzyki organowej na zakończenie obchodów Święta Niepodległości. Organizatorami recitalu byli: Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych „Rota”, Parafia p.w. św. Antoniego w Jedliczu oraz Gminny Ośrodek Kultury w Jedliczu. Wspólne przedsięwzięcie zostało dofinansowane z Funduszu Inicjatyw obywatelskich – Ministra Rodziny pracy i Polityki Społecznej w ramach zadania: „Tym którzy ponad życie umiłowali ojczyznę - wdzięczni bohaterom i dobroczyńcom ziemi jedlickiej”.

Wykonawcą koncertu był wytrawny muzyk - organista pochodzący z Jedlicza – Paweł Wróbel. Artysta Ukończył Zespół Szkół Muzycznych im. I.J. Paderewskiego w Krośnie w klasie organów Zbigniewa Sierpińskiego. Studiował kolejno pod kierunkiem prof. Andrzeja Chorosińskiego w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, prof. Jona Laukvika w Hochschule für Musik w Stuttgarcie oraz prof. Gunthera Rosta w Universität für Musik w Grazu. W roku 2012 uzyskał tytuł doktora sztuki muzycznej w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Otrzymał liczne nagrody podczas międzynarodowych konkursów organowych w Poznaniu (2005), Gdańsku (2006), Zurychu (2011), Miami (2012). Był również stypendystą Keimyung Research Foundation Uniwersytetu w Seulu w 2007 roku. Wielokrotnie brał udział w sesjach i kursach mistrzowskich z zakresu gry organowej, prowadzonych przez Ludgera Lohmanna, Bernharda Haasa, Gerharda Weinbergera, Wolfganga Zerera, Martina Sandera, Christopha Krummachera. Jest autorem transkrypcji na organy, utworów fortepianowych oraz orkiestrowych J.S. Bacha, F. Chopina, G. Fauré, F. Liszta, S. Prokofieva, S. Rachmaninowa, J. Sibeliusa oraz I. Strawińskiego. Jego autorska transkrypcja organowa Funérailles (2010) oraz Walca zapomnianego nr 1 (2017) F. Liszta została wydana w wydawnictwie Polihymnia w Lublinie. Do osiągnięć artysty należy również zaliczyć prawykonanie podczas koncertu Koła Młodych Związku Kompozytorów Polskich, który odbył się w ramach festiwalu „Warszawska Jesień” (2008), czterech utworów na organy solo: Witraży Barbary Kaszuby, Trans.For.My Emptiness Klaudii Pasternak, Proxima Centauri Mateusza Ryczka, Odkształcenia Jacka Sotomskiego, które utrwalone zostały na płycie „live” z tegoż koncertu wydanej przez firmę fonograficzną Musicon.

Paweł Wróbel posiada w swym repertuarze komplet dzieł organowych J. Brahmsa, N. Bruhnsa, C. Francka, R. Schumanna oraz wszystkie sonaty organowe A.G. Rittera. W ramach swojej działalności koncertowej występował w Anglii, Danii, Austrii, Słowacji, Czechach, Niemczech, Szwajcarii, Litwie, Stanach Zjednoczonych oraz Polsce. Jest On członkiem międzynarodowego stowarzyszenia organistów American Guild of Organists w Nowym Jorku.

W latach 2012-2017 był wykładowcą na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Obecnie jest wykładowcą w Diecezjalnym Studium Organistowskim oraz Zespole Szkół Muzycznych im. Ludomira Różyckiego w Kielcach. Muzyk sprawuje również pieczę nad Festiwalem Muzyki Organowej i kameralnej w Bazylice Katedralnej w Kielcach oraz Sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża św. na Św. Krzyżu.

 

kopr publicznosc

 

Niedzielny koncert, był niezwykle barwny, gdyż publiczność mogła usłyszeć utwory zróżnicowane stylistycznie, powstałe w różnych epokach: Renesansie, Baroku, Romantyzmu i XX wieku. Jako pierwsze zabrzmiały dzieła kompozytorów Polskich. Na początku zostały wykonane utwory zamieszczone w Tabulaturze organowej Jana z Lublina. Tabulatura Jana z Lublina, uważana jest za najobszerniejsze źródło muzyki organowej w Europie powstałe w epoce Renesansu. W zbiorze tym znajdują się liczne utwory przeznaczone do grania na organach oraz na wszystkich innych rodzajach instrumentów klawiszowych. Zawiera ona utwory wokalnej muzyki religijnej i świeckiej oraz samodzielne utwory religijnej muzyki organowej, a także preludia i tańce. Paweł Wróbel zaprezentował publiczności trzy Preambula F-dur, d-moll i g-moll pochodzące z niniejszego zbioru.

Drugi wysłuchany utwór nosił tytuł Chant triste czyli Smutna pieśń op. 36 nr 2 Mieczysława Surzyńskiego, polskiego kompozytora organisty, dyrygenta i pedagoga żyjącego na przełomie XIX i XX w. Chant Triste, jest to drugi utwór z cyklu 6 utworów z op. 36. Jest on kantylenową impresją, posiadającą trzyczęściową formę pieśni. Utwór ten należy do dzieł, w którym kompozytor wykorzystał rozszerzoną tonalność. Posługiwanie się nią świadczy o nowoczesnym sposobie myślenia kompozytora, opanowaniu nowych środków, otwarciu na ewolucję w muzyce i ogólne „pójście z duchem czasu”.

Wykonawca koncertu dobierając repertuar z różnych epok zadbał o to by zaprezentować słuchaczom różnorodne barwy, które można wydobyć z instrumentu jakim są organy, zadbał też o zróżnicowany repertuar pod względem charakteru, gdyż obok dzieł religijnych zabrzmiały utwory świeckie. Jednym z nich był Taniec wieszczki cukrowej pochodzący z baletu Dziadek do orzechów kompozycji Piotra Czajkowskiego. Niniejszy utwór orkiestrowy z charakterystycznym użyciem czelesty doczekał się wielu transkrypcji oraz aranżacji na różne instrumenty. Na organy opracował go sam artysta Paweł Wróbel. Drugim utworem świeckim była Etiuda op. 76 nr 2 Jeana Sibeliusa Fińskiego kompozytora żyjącego na przełomie XIX i XX w. Etiuda w swoim pierwotnym zamyśle była utworem ćwiczebnym, jednakże od czasów Chopina, który pisał etiudy o charakterze koncertowym, grywa się je również publicznie. Jean Sibelius czerpał wiele z folkloru, jak też literatury fińskiej. Wielu krytyków muzycznych uważa, iż miał w życiu pecha, gdyż udało mu się rozwinąć i unowocześnić muzykę romantyczną, a ta w międzyczasie zupełnie wyszła z mody.

W trzeciej odsłonie można było usłyszeć dzieła kompozytorów francuskich. Na początku zabrzmiała trzecia cześć Suity gotyckiej kompozycji Leona Boellmana żyjącego w XIX w. Ów suita powstała w 1895 r. i zawiera 4 części: Introdukcja w formie chorału, menuet gotycki, modlitwa do naszej Pani oraz toccata. Część trzecia, którą wysłuchała jedlicka publiczność, odznacza się niezwykłym liryzmem i spokojem. Utrzymana jest w tonacji As-dur i niemal cały czas grana w dynamice piano. Niniejsza suita organowa doczekała się już kilku transkrypcji m.in. na dwa fortepiany i osiem rąk, orkiestrę dętą, czy flet z towarzyszeniem gitary. Liryzm i spokój dominował także w kolejnym dziele: Après un rêve (Po śnie), która jest pierwszą z pieśni z cyklu Trois mélodies op. 7, które Gabriel Fauré – mistrz małych form – napisał między 1870 a 1877 r. Pieśń ta jest sennym marzeniem, w którym gdzieś w poza-ziemskim świecie narrator spotyka swoją ukochaną. Powrót i przebudzenie wywołują jedynie tęsknotę. W czasie niedzielnego recitalu została ona wykonana w aranżacji na organy, której dokonał Paweł Wróbel.

Na zakończenie koncertu artysta zaproponował dwa dzieła słynnych twórców niemieckiej muzyki organowej: Sigrfieda Karg-Elerta tworzącego na przełomie wieku XIX i XX oraz Jana Sebastiana Bacha, mistrza polifonii Barokowej. Publiczność zgromadzona w jedlickiej świątyni usłyszała Chorał Nun danket alle Gott op. 65, nr 5, (Teraz dziękujmy wszyscy Bogu) S. Karg-Elerta oraz słynną Toccatę i fuga d-moll BWV 565 J.S. Bacha. Chorał Karg-Elerta, pochodzi z cyklu 66 chorałów skomponowanych na cały rok liturgiczny. Dzieła te powstały w latach 1906 i 1908. Należy w tym miejscu dodać iż utwory tego twórcy zawierają cechy muzyki romantycznej z elementami impresjonistycznymi oraz ekspresjonistycznymi. O Toccacie i fudze d-moll Jana Sebastiana Bacha mówi się dzisiaj jako o jego najsłynniejszym i największym arcydziele muzyki organowej. Utwór ten cieszy się ogromnym powodzeniem wśród publiczności i doczekał się wielu transkrypcji na różne instrumenty oraz orkiestrę symfoniczną.

 

kopr na srodku

kopr wreczenie

kopr zbiorowe

 

Wszystkie wykonane przez organistę utwory spotkały się z dużym uznaniem publiczności, która dopisała na koncercie. Koncert zakończył się owacjami na stojąco oraz bisem wykonanym przez artystę.

 

kopr iwona tylka

 

Koncert prowadziła Iwona Tylka.